Ulicama Los Angelesa luta žena u nekoj vrsti emocionalnog poremećaja. Prilazi mnogim nepoznatim muškarcima i obraća im se s Davide. Naposljetku se pojave kola hitne pomoći i odvoze je u bolnicu, gdje je smjeste na psihijatrijski odjel. Davši joj sredstva za smirenje, doktor Harvey Willard nada se da će se ona stabilizirati i prisjetiti se što ju je dovelo u takvo stanje. Doznaje da je njezino ime je Louise Howall, i da je ta mentalno pomaknuta faza njezina života započela prije otprilike godinu dana, kad je počela skrbiti za Paulinu, kronično bolesnu i često za krevet vezanu suprugu svog bogatog poslodavca Deana Grahama u njihovoj kući kraj jezera, u blizini Washingtona. Međutim, Paulina počne sumnjati da su Loiuse i njezin suprug njoj iza leđa započeli aferu…
Dvije godine nakon filmske adaptacije romana Jamesa M. Caina Mildred Pierce koja joj je donijela prvog i jedinog Oscara, legendarna Joan Crawford ostvarila je jednu od svojih najambicioznijih uloga u ovom ostvarenju temeljenom na priči Rite Weiman, izvorno objavljenoj u Cosmopolitanu. Iako se obično smatra da je godinu kasnije nastalo Zmijsko leglo Anatolea Litvaka prvi ozbiljan film o mentalnim bolestima i mentalnim institucijama, i Opsjednuta daje interesantan pogled na tu temu, pogotovo u tretmanu preplitanja zbilje i iluzije, odnosno afirmirajući onirički pristup. Uostalom, baš kao i nešto kasnije Olivia De Havilland i režiser Litvak u pripremama Zmijskog legla, Joan Crawford i režiser Curtis Bernhardt (njemački imigrant koji je kao Židov pobjegao pred nacistima i nije u Hollywoodu ostvario značajniju karijeru) proveli su neko vrijeme na psihijatrijskim odjelima nekoliko kalifornijskih bolnica kako bi film za koji su se pripremali bio što autentičniji. Jednom prilikom oboje su bez odobrenja svjedočili elektrošok-tretmanu jedne pacijentice koja je poslije tužila Warner Bros., kompaniju koja je film producirala, da su narušili njezinu privatnost, te je dobila odštetu. Crawford je zahvaljujući svom zvjezdanom sjaju i čvrstom karakteru imala veliki utjecaj na produkciju, pa je tako zatražila od glavešine kompanije Jacka Warnera da njezinu ulogu iznova napišu braća Epstein, scenaristički tandem koji je Warner bio stavio na led, te je on popustio njezinom zahtjevu. Također je ishodila da se nakon 38 dana snimanja zamijeni direktor fotografije, ugledni Sidney Hickcox (Imati i nemati, Veliki san, Bijelo usijanje), te je film nastavio snimati Joseph Valentine (najpoznatiji kao direktor fotografije Hitchcockovih filmova Saboter, Sjena sumnje, Konopac). Glumičini napori urodili su njezinom odličnom glumačkom izvedbom, što su joj priznali gotovo svi kritičari, međutim Bernhardtova režija i film u cjelini naišli su na znatnu kritičnost. Smatralo se da redateljev ekspresionistički stil previše cjelinu vuče u smjeru film noira, a trebala je biti riječ o kompleksnoj psihološkoj drami, no svakako se radi o interesantnom ostvarenju koje zaslužuje gledanje na velikom platnu. O tome svjedoči i činjenica da je Opsjednuta prikazana na festivalu u Cannesu te da je Joan Crawford nominirana za Oscara.