Slike i riječi se gomilaju, pulsiraju, plešu i jure vrtoglavom brzinom u novom eksperimentalno-dokumentarnom radu argentinskog redatelja Eduarda Williamsa i pjesnika Mariana Blatta. Kameru su prepustili protagonistima filma, mladim pripadnicima queer i trans zajednice, koji nas frenetičnim ritmom vode kroz vijugave četvrti afričke Gvineje Bisau bez jasnog plana i cilja.
Bljeskove lica, osmjeha, šetnji i plesa prati hipnotički zvučni zapis, nedovršena poema Mariana Blatta čiji repetitivni stihovi odzvanjaju poput mantre. YouTube, Pikachu, Christiano Ronaldo, Facebook samo su neke od ikona i simbola našeg vremena koje se pojavljuju u ovoj filmskoj poemi čije fragmente su protagonisti možda već okačili na svoje društvene profile.
Parsi je kaotična eksplozija impresija, ideja i asocijacija koja uvelike reflektira kaos suvremenog društva spektakla.
Film ima i engleske i hrvatske titlove.