ULOGE:
James Duval,
Roko Belic,
Susan Behshid,
Jenee Gill,
Gilbert Luna,
Lance May

SCENARIJ:
Gregg Araki

FOTOGRAFIJA:
Gregg Araki

GLAZBA:
Marston Daley,
Al Jourgensen,
Frank Nardiello

MONTAŽA:
Gregg Araki

Sadržaj:

Los Angeles. Šestoro tinejdžera, od koji četvorica gej mladića i dvije lezbijske djevojke, oformilo je neformalnu obitelj nakon što su ih roditelji izbacili iz njihovih domova. To su Andy, Tommy, Michele, Patricia, Steven i Deric. Steven video kamerom iz ruke snima amaterski dokumentarac o družini kojoj pripada, pa tako bilježi i svoj raskid s Dericom zbog vlastite nevjere.

Deric kao homoseksualac postaje žrtvom napada iz mržnje, dok Michele i Patricija razmišljaju o tome kako da začnu dijete. Andy je pak depresivan, smatra se „totalno sjebanim“ i bliska mu je ideja samoubojstva…
 

Jedan od najkultnijih suvremenih američkih filmaša Gregg Araki (rođen u Americi od japanskih roditelja) karijeru je započeo krajem 1980-ih i početkom 90-ih trima gerilski snimljenim filmovima – Three Bewildered People in the Night (budžet pet tisuća dolara), The Long Weekend (O’Despaire) (budžet pet tisuća dolara) i The Living End (budžet 25 tisuća dolara). Usprkos ekstremno malim proračunima i činjenici da je sam Araki na svi tri obavljao sve ili gotovo sve ključne funkcije - režisera, scenarista, producenta, snimatelja, montažera – dva od ta tri filma dobacila su  do tako prestižnih festivala kao što su Locarno i Sundance, a Araki je postao bitno ime queer kinematografije baveći se odnosima homoseksualnih i biseksualnih likova (sam se deklarirao kao gej, ali imao je seksualne odnose i sa ženama, pa i ljubavnu vezu s jednom glumicom).

U devedesetima napredovao je do filmova s višim budžetima i poznati(ji)m glumcima, a to desetljeće obilježila je trilogija nazvana Tinejdžerska apokalipsa koju, ako se ne varamo, prvi put u Hrvatskoj, u sklopu Filmskih programa Hrvatskog filmskog saveza, možemo u našoj zemlji vidjeti na velikom kino platnu. Trilogiju, okarakteriziranu sintagmama tinejdžerska otuđenost i maglovita seksualnost te riječju agresija, čine filmovi Totalno sje..ni iz 1993., Prokleta generacija iz 1995. i Nigdje iz 1997. godine.

Totalno sje..ni premijeru su imali na Sundanceu, najvažnijem američkom i svjetskom festivalu nezavisnog filma, a snimljeni su u eksperimentalno-avangardnom duhu s fragmentarnom naracijom podijeljenom u 15 poglavlja, i pod utjecajem Godardova ostvarenja Muški rod, ženski rod iz 1966., što se posebno ogleda u intervjuima snimljenim u dokumentarnoj maniri. Sam Araki svoj je film opisao ovako: „to je otkačena priča o pederskom i lezbijskom tinejdžerskom undergroundu ... svojevrsni križanac avangardnog eksperimentalnog filma i queer filma Johna Hughesa.“

Dakle povezao je queer proizašao iz undergrounda s 'queerom' mainstream autora izrazito popularnih teen filmova Johna Hughesa (Šesnaest svijeća, Klub ranoranilaca, Slobodan dan Ferrisa Buellera), što dovoljno govori o kakvom se postmodernističkom konceptu radilo. Araki je ponovo ne samo napisao i režirao, nego i koproducirao, snimio i montirao film radeći s pravim tinejdžerima u glavnim ulogama (obično u američkim mainstream filmovima tinejdžere glume glumci u ranim dvadesetim godinama). Kritika je Totalno sje..ne većinski primila bez entuzijazma, prigovarajući im proizvoljnu strukturu i nezanimljive likove, dok su oni filmu naklonjeni hvalili njegovu autentičnost, posebno onu glumačku.

Autor komentara: Damir Radić

boja, 78'