Francuski redatelj i scenarist. Odmalena zainteresiran za film, sa devetnaest se godina odselio u Pariz kako bi našao posao u svijetu kinematografije. Ne uspjevši se upisati u filmsku školu, počinje pisati za Cahiers du cinéma u periodu od 1964. do 1967. godine. Potom radi kao asistent redatelja za Marc-Gilberta Guillaumina na Les idoles (1968) i Jacquesa Rivettea na L'amour fou (1969). Redateljski debut ostvaruje 1969. godine filmom Paulina s'en va, no film izlazi tek 1975. godine kada snima i Souvenirs d'en France (1975). Nakon trilera Barocco (1976) snima prvo zapaženije djelo: Sestre Brontë (Les soeurs Brontë, 1979) i potom Hôtel des Amériques (1981), prvu od brojnih budućih suradnji sa Catherine Deneuve (Le lieu du crime, 1986; Ma saison préférée, 1993; Kradljivci (Les voleurs, 1996), Izgubljeno vrijeme (Les temps qui changent, 2004)). Za Rendez-vous (1985) osvaja nagradu za najbolju režiju u Cannesu. Slijede J'embrasse pas (1991), njegov najuspjeliji film Divlje trske (Les roseaux sauvages, 1994), te Alice et Martin (1998), Loin (2001), Bez izlaza (Les égarés, 2003), Svjedoci (Les témoins, 2007) i La fille du RER (2009).