Veljače 1917. revolucijom je srušena carska vlast u Rusiji. Nova vlada na čelu s Kerenskim ne popušta zahtjevima boljševika za sklapanjem mira s Njemačkom pa oni, pod vodstvom Lenjina, planiraju preuzeti vlast. Nova revolucija počinje napadom na Zimski dvorac u Petrogradu.
 

U Oktobru, naručenom od vlasti radi obilježavanja desete godišnjice Oktobarske revolucije, Sergej Ejzejnštejn je do vrhunca doveo svoju koncepciju asocijativne montaže (čiju je inačicu, konkretno ostvarenu u Oktobru, nazivao intelektualnom montažom). Čuveni su montažni sklopovi u kojima je Kerenski uspoređivan s paunom odnosno Napoleonom, pri čemu se povezuju dvije ontološki različite razine tzv. dramskog prostora filma, jednako kao i ‘reverzibilno montiranje’ razbijene carske skulpture, ali i ‘tradicionalniji’ prizori poput iznimno potresne, poetične i morbidne scene podizanja mosta s kojega padaju mrtav bijeli konj i mlada žena raspuštene kose; atraktivan je i montažni ekskurs rastavljanja puške na sastavne dijelove, realiziran u stilu namjensko-obrazovnog filma.

Kao i dotadašnji Ejzenštejnovi filmovi, Oktobar nema individualnih protagonista (Kerenski je jedini istaknutiji individualni lik, no i on ponajprije ima simboličku funkciju), umjesto kojih je težište na revolucionarnoj masi odnosno kolektivnom liku. U cjelini autorova opusa riječ je o najeksperimentalnijem ostvarenju; nedostaje mu ‘savršena’ koherentnost Oklopnjače Potemkin, ali fascinira kreativnom smjelošću i raznovrsnošću. Spomenimo i da je Oktobar prvi u nizu filmova koji je Ejzenštejn napisao i režirao zajedno s Grigorijem Aleksandrovom, budućim klasikom sovjetske kinematografije zvučnog razdoblja. 

Autor komentara: Damir Radić