Opisuju se život u novoizgrađenom selu u Lici i prednosti udruživanja seljaka u seljačke radne zadruge.

Od kada su u jugoslavenski društveno-privredni sustav uvedene seljačke radne zadruge kao jedan od temelja izgradnje pravednijeg društva, u hrvatskoj kinematografiji obvezno je bilo svake godine napraviti barem jedan film koji bi poticao seljake na učlanjivanje u zadruge. Tipično za takve filmove, i Vriština i klasje sastojala se od prizora oduševljenih seljaka u radu i prizora sastanaka te isticanja razlike između zaostalosti i porobljenosti seljaka u prošlosti (motiv vrištine) te napretka i slobode u sadašnjosti i budućnosti (motiv klasja).