Ne okreći se sine

igrani, ratni film, 1956

REŽIJA: Branko Bauer

Ne okreći se sine

ULOGE:
Bert Solar (Neven Novak),
Zlatko Lukman (Zoran Novak),
Lila Andres (Vera),
Mladen Hanzlovsky (Ivica Dobrić),
Radojko Ježić (Leo),
Nikša Štefanini (šef ustaške nadzorne službe)

SCENARIJ:
Branko Bauer,
Arsen Diklić

FOTOGRAFIJA:
Branko Blažina

GLAZBA:
Bojan Adamič

MONTAŽA:
Boris Tešija

Sadržaj:

Inženjer Neven Novak pobjegne iz ustaškog zarobljeništva i dođe u Zagreb, gdje varkom izvuče svog sina Zorana iz internata „Poglavnikovo odgajalište“. Pred njim su dva zadatka: pobjeći sa Zoranom iz Zagreba na partizanski teritorij i izliječiti sina od zadojenosti ustaškom ideologijom.

Jedan od kreativnih vrhunaca partizanskog žanra, Ne okreći se sine je u hrvatsku i jugoslavensku kinematografiju uveo komorni ratni film, odnosno, ratni film čija se radnja odigrava u urbanoj sredini i u kojemu su akcija te psihološka nadgradnja likova važniji od ideološke matrice filma.Takva vrsta filma ostala je dominantna varijanta partizanskog filma u hrvatskoj kinematografiji. Bauer odbacuje crno-bijele podjele između protagonista i antagonista, a uvodi i brojne likove za koje nije jasno kojoj strani pripadaju, čime pojačava napetost radnje. Kroz odnos između oca i „izgubljenog“ sina uvodi melodramu u akcijski zaplet filma. Prema Bauerovim riječima, tema filma inspirirana je filmovima Sedmi križ Freda Zinnemanna i Bjegunac Carola Reeda, a naslov filma inspiriran je replikom košute svojem sinu iz animiranog filma Bambi. Prema scenariju filma Arsen Diklić napisao je roman koji je dugo vremena bio dio osnovnoškolske lektire.

Uoči projekcije uvodnu riječ održat će filmski arhivist Juraj Kukoč.

c/b, 35 mm, 105'