Španjolski redatelj, scenarist i producent. S osam godina seli s roditeljima u Extremaduru gdje pohađa katoličku osnovnu i srednju školu. U to vrijeme počinje intenzivno odlaziti u kino. Sa šesnaest godina sam dolazi u Madrid sa željom da snima filmove, no baš u to vrijeme diktator Franco zatvara filmsku školu. Nalazi zaposlenje te kupuje prvu, super 8 kameru. Radeći dvanaest godina u nacionalnoj telekomunikacijskoj kompaniji kao asistent administracije stječe životno obrazovanje gdje upoznaje razne karaktere srednje i radničke klase koje je kasnije živopisno prikazivao u filmovima. Uz dnevni posao, piše priče za stripove, novine, objavljuje roman, a od 1972. godine počinje snimati kratke filmove. Okušava se i u glumi priključivši se dramskom klubu Los Goliardos. Tamo upoznaje Carmen Mauru, glumicu koja će obilježiti prvi dio njegova stvaralaštva. Prvi dugometražni film snima 1978. godine pod nazivom Folle... folle... fólleme Tim!, no tek idućim Djevojke iz grupe (Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón, 1980) postiže velik uspjeh u neovisnim krugovima. Film je četiri godine kontinuirano prikazivan u večernjem terminu kina Alphaville koje financira njegov idući film: Labirint strasti (Laberinto de pasiones, 1982) koji zamjećuje i šira javnost. Nakon toga uslijedili su Mračne navike (Entre tinieblas, 1983), Što sam učinila da sam zaslužila ovo? (Qué he hecho yo para merecer esto?, 1984), Matador (1986) i Zakon želje (La ley del deseo, 1987) koji producira zajedno s bratom Augustinom (1983. godine osnivaju producentsku kuću El deseo). Filmom Žene na rubu živčanog sloma (Mujeres al borde de un ataque de nervios, 1988) pridobiva međunarodnu publiku i kritiku te nominaciju za Oscara u kategoriji najboljeg stranog filma. Filmom Veži me! (¡Átame!, 1990) započinje suradnju sa glumicom Victorijom Abril koju nastavlja filmovima Visoke pete (Tacones lejanos, 1991) i Kika (1993). Slijede Cvijet moje tajne (Flor de mi secreto,1995) i Živo meso (Carne trémula, 1997), prva od brojnih idućih suradnji s Penélope Cruz. Filmom Sve o mojoj majci (Todo sobre mi madre, 1999) osvaja Oscara za najbolji strani film i mnogobrojne ostale nagrade, a ništa manji uspjeh ne postiže ni s Pričaj sa njom (Hable con ella, 2002) osvojivši Oscara za najbolji scenarij uz nominaciju za režiju. Od dotad tradicionalno ženskih likova okreće se u filmu Loš odgoj (La mala educación, 2004) koji snima prema vlastitoj kratkoj priči koju je napisao kao adolescent, a koja je bazirana na iskustvu stečenom tijekom pohađanja katoličkog internata za dječake. Ženskim likovima i Penélope Cruz vraća se u filmovima Vraćam se (Volver, 2006) i Slomljeni zagrljaji (Los abrazos rotos, 2009).